กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 227 สำนักหยุนถิงที่ตกอับ
-----------------------------------------
แน่นอนว่าผู้ที่ถูกสร้างขึ้นมาภายหลังเช่นนี้ ย่อมไม่อาจเทียบได้กับอัจฉริยะที่ถือกำเนิดมาพร้อมพรสวรรค์โดยธรรมชาติ
แม้จะยังมีความต่างอยู่บ้าง แต่ก็ยังดีกว่าการเป็นคนไร้ค่า
โดยเฉพาะบรรดาบุคคลชื่อดังในสำนักฝ่ายธรรมะที่ทรงเกียรติ หากทายาทของตนมีพรสวรรค์ไม่ถึงขั้น ก็มักจะเลือกใช้วิธีนี้เพื่อยกระดับพรสวรรค์ให้สูงขึ้น จะได้ไม่เสียหน้า
โลกใบนี้ก็เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าจะยุคสมัยใด เนื้อแท้ล้วนไม่เคยเปลี่ยน
“เชิญแวะมาดูมาชมกันก่อนได้ รับสมัครเจ้าสำนักครับ!”
“ท่านผู้บำเพ็ญเซียน ข้าเห็นท่านมีสง่าราศีไม่ธรรมดา สนใจมาเป็นเจ้าสำนักหยุนถิงของเราหรือไม่?”
กู่มิ่งชะงักงันด้วยความงุนงง นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน... เคยได้ยินแต่รับสมัครศิษย์ แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีการรับสมัครเจ้าสำนักด้วย
เมื่อเห็นสภาพของคนกลุ่มนี้ที่ดูซูบผอมและอิดโรย กู่มิ่งก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาจึงส่ายหน้าอย่างไม่คิดจะสนใจ