กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 224 ยามเช้าวันหนึ่ง กับการจากลาที่ไร้สุ้มเสียง
-----------------------------------------
บรรพบุรุษสำนักเต้าเซิงพยักหน้าเล็กน้อย พลางมองใบหน้าที่เหมือนกันราวกับแกะของอีกฝ่ายแล้วแย้มยิ้ม
“ไปเถอะ กลับไปรวมตัวกันหน่อยไหม?”
“ได้สิ หลังจบศึกครานี้ พวกที่คิดจะกระดุกกระดิกก็คงสงบเสงี่ยมลงไปได้มากโข”
ร่างทั้งสองวูบหายไปในพริบตา ทิ้งพื้นที่แห่งนี้ไว้เบื้องหลัง
...
ณ ตำหนักจักรพรรดิปีศาจ
เมื่อมหาสงครามยุติลง เหล่าปีศาจทั้งมวลต่างรับรู้ถึงบทสรุปของเรื่องราวแล้ว
ในจังหวะที่เหล่าบรรพบุรุษปีศาจกำลังจะจากไป กระบี่เทวะอสูรพลันแหวกอากาศพุ่งเข้ามา แล้วร่วงหล่นลงในมือของซือจงเจี๋ย