เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 223 จิ่วหมิงดับสูญ
-----------------------------------------
ใบหน้าของจิ่วหมิงปรากฏร่องรอยแห่งความตื่นตระหนกและไม่มั่นคง ดวงตาจ้องเขม็งไปยังเยาไท่อี ครานี้ดูเหมือนว่ามันจะตื่นตระหนกอย่างแท้จริง
นับตั้งแต่ถูกเยาไท่อีค้นพบตัว มันก็เฝ้าแสดงละครตบตาเพื่อถ่วงเวลา รอคอยให้ร่างเนื้อของตนหลุดพ้นจากการควบคุมด้วยการแลกมาด้วยราคาที่สูงลิ่ว ก่อนจะลงมาจุติยังสถานที่แห่งนี้
ขอเพียงร่างเนื้อและสัมผัสวิญญาณหลอมรวมเป็นหนึ่ง ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับการร่วมมือกันของเยาไท่อีและบรรพบุรุษสำนักเต้าเซิง มันก็ยังมีหนทางรอดอยู่บ้าง
ทว่าเมื่อถูกเยาไท่อีเปิดโปงแผนการออกมาตรงๆ เช่นนี้ มีหรือที่มันจะไม่หวั่นวิตก
“เจ้า... เจ้ากำลังเล่นตลกกับข้าอยู่หรือ?”
เสียงอันเย็นเยียบของจิ่วหมิงดังขึ้น เมื่อเห็นท่าทีลำพองใจของเยาไท่อี มันก็แทบอยากจะฉีกร่างอีกฝ่ายออกเป็นชิ้นๆ