219 - บทที่ 220 นามแห่งเซียวเหยาเทียนเหินหวนคืน

บทที่ 220 นามแห่งเซียวเหยาเทียนเหินหวนคืน

-----------------------------------------

ณ ก้นบึ้งเหวอสูร จิ่วหมิงเผยรอยยิ้มชั่วร้ายที่มุมปาก สัมผัสวิญญาณอันกว้างใหญ่ดุจห้วงสมุทรเริ่มบิดเบือนมิติโดยรอบ เพื่อเข้าแทรกแซงความคิดของบรรพบุรุษปีศาจเลี่ยเทียน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันวางแผนการมาโดยตลอด และเดิมทีก็ใกล้จะหลุดพ้นจากการจองจำ พลังผนึกเหล่านั้นไม่อาจกักขังมันไว้ได้นานนัก

ยิ่งเมื่อมีการต่อสู้ระหว่างเยาไท่อีและบรรพบุรุษสำนักเต้าเซิงในครั้งนี้ ยิ่งส่งผลกระทบต่อผนึกนั้นซ้ำเติม

บัดนี้สัมผัสวิญญาณของมันมีพลังมากพอที่จะหลบหนีออกจากเหวอสูรได้โดยสมบูรณ์

ทว่าเพียงเท่านี้ยังไม่พอ มันต้องการหุ่นเชิด ต้องการภาชนะ เป็นร่างเนื้อที่แข็งแกร่งพอและมีฐานะ เพื่อใช้หลบซ่อนตัวอยู่ใต้ผิวน้ำและวางแผนการอย่างค่อยเป็นค่อยไป