กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 211 หากเจ้าไร้เหตุผล ข้าก็พอจะมีความรู้เรื่องหมัดมวยอยู่บ้าง
-----------------------------------------
ตานไถชิงเหรินไม่เข้าใจว่าเหตุใดอาจารย์ของอาจารย์นาง หรือก็คือบรรพชนแห่งสำนักเต้าเซิง ถึงได้ยอมให้เย่หยุนเฉินออกหน้าด้วยตนเองเพื่อช่วยเหลือกู่มิ่ง
หากเพียงต้องการคุ้มครองกู่มิ่งไว้ชั่วคราว ก็ไม่จำเป็นต้องพากลับมายังสำนักเต้าเซิง เพียงแค่ส่งตัวไปที่อื่นก็ย่อมได้
การพากลับมายังสำนักเต้าเซิงเช่นนี้ เท่ากับเป็นการตบหน้าหวังชงเซียวอย่างจัง ทั้งยังเป็นการรนหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ
“กู่มิ่ง... เฮ้อ คนผู้นี้มีความสัมพันธ์อันใดกับท่านบรรพชนกันแน่?”
ตานไถชิงเหรินถอนหายใจอย่างจนใจ ภายนอกนางดูองอาจน่าเกรงขามราวกับผู้ครองใต้หล้า ทว่าภายในกลับรู้สึกอับจนหนทางยิ่งนัก
ลำพังการบริหารสำนักที่มีคนนับล้านชีวิตก็หนักหนาพอแรงแล้ว นี่ยังต้องมาคอยรับมือกับอาจารย์ที่ชอบทำตัวป่วนอยู่เรื่อยๆ ของนางอีก ทำให้นางปวดหัวไม่น้อย