206 - บทที่ 207 ศึกปะทะผสานร่าง

บทที่ 207 ศึกปะทะผสานร่าง

-----------------------------------------

เผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของหวังเถิง เจียงสวินแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันอย่างสุดซึ้ง

“ไร้ยางอาย ความอัปยศที่สุดในชีวิตข้า คือการที่มีสายเลือดของเจ้าไหลเวียนอยู่ในร่างกายนี้”

“แล้วถ้าข้าทำลายมันลงเสีย จะทำไม? เจ้าจะทำอะไรข้าได้!”

เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงจุดนี้ เจียงสวินทำได้เพียงฝากฝังความเชื่อมั่นทั้งหมดไว้กับกู่มิ่ง ว่าเขาจะสามารถแก้ไขทุกอย่างได้

ในเมื่อไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจสิ่งใด เขาจึงเอ่ยปากด่าทอออกมาตรงๆ

หวังเถิงโกรธจนหัวเราะออกมาแทน กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวประสานเข้าหากันดั่งเสียงมังกรคำราม สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งปฐพี

“บรรพชนทุกท่าน ข้าจะลงมือสังหารมันด้วยตนเอง เพื่อกำจัดเสี้ยนหนามของตระกูลเรา”