179 - บทที่ 180 ชั่วพริบตาคือหนึ่งชีวิต ฟ้าดินนั้นไร้ขอบเขต

บทที่ 180 ชั่วพริบตาคือหนึ่งชีวิต ฟ้าดินนั้นไร้ขอบเขต

-----------------------------------------

"ใครที่มีความเห็นต่าง ก็ให้พวกมันมาหาข้าได้เลย วิบากกรรมทั้งปวง ข้าขอรับไว้เอง"

ถ้อยคำอันเปี่ยมด้วยอำนาจของกู่มิ่งสร้างความตื่นตะลึงไปทั่วสารทิศ ผู้คนต่างมั่นใจยิ่งขึ้นว่าเบื้องหลังของกู่มิ่งต้องมีผู้แข็งแกร่งระดับตำนานหนุนหลังอยู่เป็นแน่ มิเช่นนั้นคงไม่กล้าโอหังถึงเพียงนี้

เฉียนเยี่ยชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้ นอกจากทางเลือกนี้แล้ว เขาก็ไม่มีหนทางอื่นอีก

เฉียนเยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก ประสานมือคารวะแล้วกล่าว

"เช่นนั้นก็ตามที่ท่านว่า ข้าจะแจ้งเรื่องนี้แก่เผ่าสุนัขป่าจันทร์เงินตามความจริง รวมถึง... สำนักเต้าเซิงด้วย"

"อืม"

กู่มิ่งหันหลังกลับ พลางส่งสัญญาณให้เฒ่าจางเดินตามมา