176 - บทที่ 177 เยาไท่อี หรือจะเป็นเพลิงอสูรบัวบริสุทธิ์

บทที่ 177 เยาไท่อี หรือจะเป็นเพลิงอสูรบัวบริสุทธิ์?

-----------------------------------------

กู่มิ่งยังคงนิ่งเฉย ทว่าแววตาไหววูบขณะลอบสังเกตผู้มาเยือนปริศนา

เส้นผมดำขลับ สวมอาภรณ์สีน้ำหมึก รูปร่างสมส่วนไม่ผอมไม่หนา อีกทั้งยังแผ่กลิ่นอายกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

ตัวตนระดับนี้ กู่มิ่งไม่เคยพบเห็นมาก่อนตลอดชีวิต นับว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคสมัยนี้อย่างแท้จริง

สีหน้าของเจียงสวินเปลี่ยนไปฉับพลัน แม้จะหวาดกลัวแต่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย มีดมารในมือปรากฏขึ้นพร้อมกับไอสังหารที่พวยพุ่ง ก่อนจะพุ่งตัวเข้าจู่โจม

กู่มิ่งชะงักงัน มองดูเจ้าเด็กหัวรั้นอย่างเจียงสวินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ... นี่เจ้ากล้าหาญเกินไปแล้วกระมัง

เขารู้ดีว่าผู้มาเยือนไม่มีเจตนาร้าย มิเช่นนั้นตนคงสัมผัสถึงอันตรายได้ก่อนหน้านี้แล้ว