157 - บทที่ 158 เทือกเขาเสวียนเต้า

บทที่ 158 เทือกเขาเสวียนเต้า

-----------------------------------------

ผ่านไปเนิ่นนาน กู่มิ่งจึงขยับกายลุกขึ้นด้วยความรู้สึกด้านชา เขาไม่กล้าหยั่งรู้ชะตาความเป็นตายของเจ้าหลิงเยว่ เพราะหากนางสิ้นชีพไปแล้ว เขาจะเผชิญหน้ากับจ้าวหนิงอีอย่างไร และจะให้คำตอบแก่นางเช่นไร

กู่มิ่งพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจลองหยั่งรู้ชะตาของเจ้าหลิงเยว่อีกครั้ง และเมื่อได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"พวกมันจับตัวหลิงเยว่ไป เพื่อใช้เป็นเครื่องต่อรองกับข้า หรือเพื่อข่มขู่จ้าวหนิงอีกันแน่?"

กู่มิ่งพึมพำกับตนเองเบาๆ ขณะกำลังจะทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อหยั่งรู้ตำแหน่งที่แน่ชัดของเจ้าหลิงเยว่ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังแทรกขึ้นมา

"หึหึหึ ในที่สุดข้าก็ดักรอจนได้ปลาตัวใหญ่สมดั่งที่妖主บัญชา"