144 - บทที่ 145 ดั่งเทพจุติจากสรวงสวรรค์

บทที่ 145 ดั่งเทพจุติจากสรวงสวรรค์

-----------------------------------------

กู่มิ่งก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าว ชายเสื้อสะบัดพลิ้วไหวตามแรงลม ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา ร่างลอยเด่นอยู่เหนือยอดโดมของเมือง

สองแขนปล่อยทิ้งลงข้างกายอย่างเป็นธรรมชาติ แขนเสื้อกว้างโบกสะบัด แผ่นยันต์นับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาดุจสายน้ำ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นมังกรยันต์ที่ห่อหุ้มด้วยแสงสว่างเจิดจ้า ส่องประกายไปทั่วทั้งผืนฟ้าและผืนดิน

ผู้คนต่างตื่นตระหนก เมื่อแหงนหน้ามองยันต์ที่เต็มท้องนภาต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ยันต์เหล่านั้นห่อหุ้มด้วยพลังปราณสังหารหลากหลายธาตุ ร่วงหล่นลงมาราวกับอุกกาบาตจากสรวงสวรรค์ ทันทีที่กระทบพื้น ห้วงมิติก็สั่นสะเทือน ผืนดินอันกว้างใหญ่ถูกฉีกกระชากออกเป็นรอยแยกนับหมื่นจั้ง ขุนเขาและสายน้ำต่างพังทลายลงตามกัน