143 - บทที่ 144 เมืองจ้างฮวา กับศึกนองเลือด

บทที่ 144 เมืองจ้างฮวา กับศึกนองเลือด

-----------------------------------------

กู่มิ่งก้าวเดินอย่างเชื่องช้ามาถึงหน้าประตูตำหนัก เขามองลงไปเบื้องล่างด้วยสายตาของผู้อยู่เหนือกว่า พินิจดูดินแดนที่ถูกแช่แข็งด้วยน้ำแข็งนับพันลี้พลางเอ่ยขึ้นอย่างสงบ

“ข้าคิดว่าข้าไม่อาจนิ่งดูดายได้ อย่างไรก็ต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อพยายามเปลี่ยนแปลงบางสิ่ง”

“ได้ทำเต็มที่แล้ว... ก็ถือว่าดีแล้วไม่ใช่หรือ?”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของกู่มิ่ง หญิงเมี่ยวอินไม่อาจทราบได้เลยว่ารอยยิ้มนั้นคือความขมขื่น ความจนใจ หรือเป็นความปล่อยวางกันแน่

หญิงเมี่ยวอินตบไหล่เขาเบาๆ พลางพยักหน้า

“ไปเถิด ทำในสิ่งที่เจ้าเห็นว่าถูกต้อง หากจุดจบเป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนได้ ก็จงทำให้ระหว่างทางนี้งดงามที่สุด”

กู่มิ่งไม่ได้ถามสิ่งใดอีก สิ่งที่ควรกล่าว เขาได้กล่าวไปหมดสิ้นแล้ว

สิ่งที่ต้องทำในยามนี้ คือการทุ่มเททำทุกอย่างให้สุดกำลัง