125 - บทที่ 126

บทที่ 126

-----------------------------------------

กู่มิ่งพยักหน้า หากเป็นเขาเองก็คงไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียวเช่นเดียวกับจ้าวหนิงอี

เบื้องหน้าคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์ ไฉนเลยจะยอมถอยหนี

“อาจารย์ของเจ้าเป็นผู้ที่น่านับถือจริงๆ ไม่เลวเลย”

เจ้าหลิงเยว่รู้สึกภาคภูมิใจยิ่ง นางเชิดคอระหงขึ้นอย่างลำพองใจ ศีรษะเล็กๆ เชิดสูงขึ้นจนแทบจะจรดฟ้า

“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว”

ทว่าชั่วพริบตาถัดมา นางก็ห่อเหี่ยวลงพลางพึมพำอย่างขุ่นเคือง

“แต่คนในสำนักจำนวนไม่น้อยกลับสนับสนุนจูซินซวน เพียงเพราะร่วมมือกับพวกเผ่าอสูรแล้วจะได้รับผลประโยชน์มากมาย พวกเขาจึงไม่สนใจความเป็นความตายของมนุษย์ทั่วไปเลยแม้แต่น้อย”

“พวกเขามันเกินไปจริงๆ ทำเช่นนี้ได้อย่างไร เห็นแก่ตัวสิ้นดี หึ!”