097 - บทที่ 97 อย่าได้ตื่นตระหนก ค่อยเป็นค่อยไป เจ้าทำได้แน่นอน

บทที่ 97 อย่าได้ตื่นตระหนก ค่อยเป็นค่อยไป เจ้าทำได้แน่นอน

-----------------------------------------

ทว่าไม่นาน สีหน้าของจางจืออี๋ก็แปรเปลี่ยนไปอย่างประหลาด หยาดเหงื่อเย็นเยียบซึมออกมาตามไรผม

เขาเหลือบมองกู่มิ่งด้วยความรู้สึกผิดแล้วยิ้มแห้งๆ ก่อนจะตัดสินใจกัดฟันกรอด ใช้โลหิตแก่นแท้ของตนในการทำนาย

พรวด!

แรงสะท้อนกลับทำเอาเขาต้องกระอักโลหิตคำโต จางจืออี๋มองกู่มิ่งด้วยสายตาตัดพ้อ

“เต้าโหย่ว... เจ้าช่างไม่ธรรมดาเสียจริง ชะตาของเจ้าถูกสิ่งไม่ทราบแน่ชัดปกปิดเอาไว้ ข้าฝืนทำนายไปก็เห็นเพียงความว่างเปล่ามืดมิด นี่เจ้ากำลังล้อเล่นกับข้าอยู่หรือ?”

แววตาของกู่มิ่งไหววูบ ประกายคมกล้าฉายชัด ดูท่าว่านักพรตเฒ่าผู้นี้จะมีฝีมืออยู่ไม่น้อย

หากอีกฝ่ายสามารถทำนายชะตาของเขาได้สำเร็จ นั่นสิถึงจะเป็นเรื่องผิดปกติ