083 - บทที่ 83 หากเป็นปณิธานแห่งใจ แม้ต้องตายเก้าคราก็มิเสียดาย

บทที่ 83 หากเป็นปณิธานแห่งใจ แม้ต้องตายเก้าคราก็มิเสียดาย

-----------------------------------------

ไกจิ่วเจวี๋ยกระแอมไอหนึ่งครั้ง ก่อนจะเงยหน้าดื่มสุราอึกใหญ่ด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

ทันใดนั้น เขาก็ตบศีรษะตัวเองเบาๆ พลันนึกถึงธุระสำคัญขึ้นมาได้

“ท่านอาจารย์เทียนกงของข้า เจ้ามาถึงนครหลวงได้สามเดือนแล้ว เมื่อใดจึงจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทเสียที?”

“ถึงแม้เจ้ากับหลี่เฉิงหวนจะมีเรื่องขุ่นเคืองใจกัน แต่ฝ่าบาท... พระองค์ไม่เหมือนกัน แม้จะมีใจลำเอียงบ้างแต่คุณงามความดีของพระองค์นั้นมีมากกว่าความผิด อย่างน้อยเจ้าก็ควรไปพบพระองค์สักครั้งเถิด ข้าจะรับแรงกดดันจากทางนั้นไม่ไหวแล้ว”

กู่มิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าเขียนตำราต่อแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“รอให้สำนักวิชาโอสถและค่ายกลมั่นคงกว่านี้เสียก่อน ข้าจะเดินทางไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทที่พระราชวังด้วยตนเอง”