063 - บทที่ 63 ค่ายกลสังหาร

บทที่ 63 ค่ายกลสังหาร

-----------------------------------------

กู่มิ่งขยับกายเข้าไปใกล้หลิวเฟิง ก่อนจะดีดนิ้วส่งโอสถเม็ดหนึ่งลอยไปตรงหน้า

หลิวเฟิงจ้องมองโอสถรักษาอาการบาดเจ็บระดับลึกลับขั้นสูงเม็ดนั้นพลางกลืนน้ำลาย เขาอยากได้มันใจจะขาด แต่ของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป แม้จะพอมีปัญญาซื้อหา แต่การค่อยๆ ฟื้นฟูด้วยวิธีปกติย่อมคุ้มค่ากว่า

โดยเฉพาะลวดลายบนเม็ดโอสถที่ไหลเวียนอยู่เช่นนั้น โอสถเม็ดนี้มีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหมื่นศิลาวิญญาณเป็นแน่

“กินเข้าไปสิ รออะไรอยู่? หรืออยากให้ข้าป้อน?”

กู่มิ่งมองด้วยสายตากังขา คนผู้นี้มีรสนิยมแปลกประหลาดอะไรหรือไม่?

หลิวเฟิงยิ้มขื่น รีบเก็บมีดแล้วประสานมือกล่าว

“ขอบพระคุณสหายเต๋าที่ช่วยชีวิต ข้าเองไม่มีศิลาวิญญาณมากถึงเพียงนั้น...”

“ใครต้องการศิลาวิญญาณของเจ้ากัน?”