056 - บทที่ 56 ผิดถูกไม่สำคัญ คุณงามความดีย่อมมีผู้พิพากษา

บทที่ 56 ผิดถูกไม่สำคัญ คุณงามความดีย่อมมีผู้พิพากษา

-----------------------------------------

กู่มิ่งไม่เปิดโอกาสให้หูเหยียนได้ตั้งตัว เขาบังคับให้หูเหยียนกลืนโอสถหมื่นมดลงไปทันที

เพียงชั่วพริบตา ผิวหนังทั่วร่างของหูเหยียนก็ซึมซับโลหิตสีแดงฉานออกมา ทุกตารางนิ้วของผิวพรรณ เนื้อหนัง และเส้นผมต่างสั่นสะท้าน ปากส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับภูตผีปีศาจ

โอสถเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาคิดค้นขึ้นเองยามว่าง ทั้งยังจดลิขสิทธิ์ไว้เรียบร้อย

ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา เวลาส่วนใหญ่ของเขาล้วนหมดไปกับการขลุกอยู่กับของแปลกประหลาดพวกนี้

กู่มิ่งเหลือบมองหูหยวนที่เริ่มขยับตัว ก่อนจะเอ่ยเตือนด้วยรอยยิ้มจางๆ

"นี่คือยันต์วิญญาณกลืน เจ้าลองดูได้เลยว่าสามารถปลิดชีพข้าได้ในพริบตาหรือไม่"

"แต่ข้าว่าเจ้าคงทำไม่ได้หรอก"