กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 48 คดีฆาตกรรมและการลาจากชั่วนิรันดร์
-----------------------------------------
ด้านนอกเรือสำราญบุปผา สี่สหายเฝ้ารออยู่เป็นนาน เมื่อเห็นกู่มิ่งและนางยังไม่ยอมจากไป ต่างก็คิดว่าเรื่องนี้คงมีหวัง
จ้าวซานเต้าหัวเราะหึๆ ในลำคอ
“ปกติกู่มิ่งมักจะพูดเพียงไม่กี่คำก็ไล่หญิงสาวที่มาดูตัวกลับไปได้ แต่นี่ผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว ดูท่าคราวนี้คงสำเร็จเสียที”
ซ่งกานพยักหน้าเห็นด้วย
“ข้าก็ว่ามีหวัง อย่างไรเสียคุณหนูตระกูลจูกับเขาก็ยังมีวาสนาต่อกัน”
จีเหลิ่งเยว่ถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก
“ได้เห็นเจ้าหมอนี่เป็นฝั่งเป็นฝาได้สักที ช่างไม่ง่ายเลยจริงๆ”
จีเหลิ่งเยว่มองกู่มิ่งเหมือนน้องชายคนหนึ่ง นางเพียงปรารถนาให้เขามีครอบครัวเป็นของตนเอง ไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง