กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 16 ร่างกายดั่งกรวยยักษ์
-----------------------------------------
เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมา กู่มิ่งกวาดสายตามองไปรอบด้าน พบว่าตนอยู่ในตำหนักโบราณที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งกาลเวลา
ฝุ่นหนาเตอะเกาะตัวอยู่ทั่วตำหนัก ดูท่าจะไม่มีผู้ใดเหลียวแลมาเนิ่นนานแล้ว
บนผนังจารึกอักขระและลวดลายประหลาดเอาไว้มากมาย ส่วนชั้นวางหนังสือก็เต็มไปด้วยตำรานับไม่ถ้วน คาดคะเนด้วยสายตาแล้วคงมีไม่ต่ำกว่าล้านเล่ม
“ห้องสมุดของยุคสมัยนี้หรือ?”
กู่มิ่งลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นตามตัว เขาไม่มีท่าทีตื่นตระหนกหรือกังวลใจแม้แต่น้อย กลับกันเขายังหยิบตำราโบราณจากชั้นขึ้นมาอ่านด้วยความสนใจใคร่รู้
“แผนภาพเส้นชีพจรในร่างกายมนุษย์?”
“ทฤษฎีพื้นฐานค่ายกล?”
“ทฤษฎีการปรุงโอสถ!”