009 - บทที่ 9 แค้นนี้ต้องชำระ แม้จะมาช้าแต่ก็มาถึง

บทที่ 9 แค้นนี้ต้องชำระ แม้จะมาช้าแต่ก็มาถึง

-----------------------------------------

บ่ายวันรุ่งขึ้น กู่มิ่งจึงได้สติฟื้นขึ้นจากหน้าหลุมศพของเฒ่าเฉี่ยว

เขาคุกเข่าลงโขกศีรษะคำนับสามครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไป พลางหันกลับมามองเป็นระยะและเอ่ยขึ้นเบาๆ

“เฒ่าเฉี่ยว ข้าไปแล้วนะ ท่านวางใจเถอะ ข้าจะไปเยี่ยมจ้าวหนิงอีให้ ท่านพักผ่อนให้สบายเถิด”

ขณะจัดเตรียมสัมภาระ กู่มิ่งก็พบถุงผ้าใบหนึ่งอยู่ใต้หมอนของตน

เมื่อหยิบขึ้นมาดูจึงพบว่ามันคือถุงมิติ

เฒ่าเฉี่ยวเกรงว่ากู่มิ่งจะใช้งานมันไม่ได้ จึงจงใจดึงรั้งกระแสพลังส่วนหนึ่งของตนหลอมรวมไว้ในถุงมิตินี้

แม้ตนจะยังไม่มีจิตสัมผัส แต่เพียงแค่ขยับความคิดเล็กน้อย ก็สามารถหยิบหรือเก็บสิ่งของเข้าออกจากถุงมิติได้แล้ว

พื้นที่ภายในถุงมิติไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป มีขนาดประมาณ 10 ลูกบาศก์เมตร