กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 14 ไม่อาจทรยศต่อน้ำใจ
บทที่ 14 ไม่อาจทรยศต่อน้ำใจ
"เอาล่ะ การฝึกซ้อมสำหรับวันนี้พอแค่นี้ แยกย้ายได้"
"ครับ!" (ประสานเสียง)
พร้อมกับเสียงตอบรับที่ดังขึ้นเป็นระลอก การซ้อมของวันนี้ก็ใกล้จะสิ้นสุดลง
"จะว่าไป... ช่วงนี้ฟอร์มของไป๋น้อยดีวันดีคืนเลยนะ" จื่อหยวนตุนเดินกินขนมไปพลาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงขี้เกียจยานคาง
"ก็... พอถูไถน่ะ" ไป๋เซียงหรงอีเกาหัวแก้เก้ออย่างเขินๆ นึกไม่ถึงว่าจะโดนจื่อหยวนชมเข้าให้
แต่จะว่าไป ช่วงนี้เวลาเล่นบาส ฟอร์มของเขาดีอย่างน่าประหลาดจริงๆ ร่างกายผ่อนคลายขั้นสุด ทุกท่วงท่าลื่นไหลเป็นธรรมชาติราวสายน้ำ
"ชิ แค่นี้ฉันก็ทำได้เหมือนกันแหละน่า" ชิงเฟิงต้าฮุยชักหงุดหงิด ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงได้พัฒนาเร็วขนาดนี้กันนะ?
"เหรอ? งั้นนายก็ลองทำให้ดูหน่อยเป็นไงล่ะ?" ไป๋เซียงหรงอีก้มตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าดำคล้ำของชิงเฟิงต้าฮุย สีหน้าเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย