กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 115 ที่แท้หมอนี่ก็ซ่อนฝีมือไว้
“เชี่ยเอ๊ย เขาเล่นกีตาร์เป็นจริงเหรอเนี่ย?”
“นั่นน่ะสิ เจ้าหมอนี่แอบไปฝึกไม้นี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
เป็นที่รู้กันดีว่า เด็กสาววัยแรกรุ่นมักจะมีความรู้สึกหลงใหลในตัวหนุ่มสายศิลป์ที่เล่นกีตาร์เป็นอย่างบอกไม่ถูก ก็เหมือนกับที่เด็กสาวมัธยมเริ่มมีความรักครั้งแรกแล้วมักจะชอบพวกหนุ่มผมทองนั่นแหละ
จางฮ่าวเฉินที่อยู่หลังเวทีในเวลานี้ก็อดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้น
เส้นประสาทที่เดิมทีตึงเครียดถึงขีดสุด ณ เวลานี้ก็ผ่อนคลายลงไปได้มาก
เพราะแม้ว่าตัวเขาเองจะเล่นไม่เป็น แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการที่เขาจะมองออกว่าระดับฝีมือกีตาร์ของเฉินเหวินนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง
“ขอแค่ร้องไม่เพี้ยนก็พอแล้ว....”