กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 ผู้กอบกู้สถานการณ์
แต่จนกระทั่งเสียงของเฉินเหวินเงียบลงไปนาน ทางฝั่งนั้นก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใดๆ
เฉินเหวินถึงได้ก้มหน้าลงตามสัญชาตญาณ แล้วกลับพบว่าจางข่ายข่ายในยามนี้เหงื่อท่วมหัวไปหมดแล้ว
“นายเป็นอะไรไป?”
เมื่อพบกระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิบนโต๊ะ เฉินเหวินก็ย่อตัวลงยื่นส่งไปให้ตามสัญชาตญาณ
อึกอักอยู่นาน จางข่ายข่ายถึงได้ค่อยๆ เอ่ยปาก
“พี่เฉิน... ผมตื่นเต้นเกินไป ผมเหมือนจะร้องเพลงไม่ได้แล้ว”
น้ำเสียงของจางข่ายข่ายในเวลานี้แหบพร่าถึงขีดสุด แตกต่างไปจากเสียงยามปกติโดยสิ้นเชิง
เฉินเหวินรู้ดีว่าเรื่องตรงหน้านี้ตนเองยากจะรับมือไหวแล้ว จึงรีบใช้วิทยุสื่อสารเรียกจางฮ่าวเฉินให้มาที่นี่