0429

⬢⬢⬢

ตอนที่ 429 เสียงสะท้อนแห่งเงา

ขมับของเซียวอวิ๋นเต้นตุบ ๆ เหงื่อเย็นที่ซึมออกมาจากฝ่ามือทำให้ลูกบิดประตูเปียกชื้นเป็นวง

เสียงที่มีเนื้อสัมผัสดั่งโลหะนอกประตูเปรียบดั่งเข็มเล่มเล็กที่กำลังทิ่มแทงเข้าไปในแก้วหูของเขา——"แก้วน้ำใบนั้นเป็นเพียงการเตือนด้วยความหวังดี"

แก้วน้ำใบที่เขาจ้องมองอยู่นานเมื่อสามวันก่อนร่วงหล่นแตกกระจายอยู่ในห้วงความคิดกะทันหัน

ตอนที่หยดน้ำเกาะอยู่บนผนังแก้วไหลผ่านปลายนิ้ว เขาจำได้แม่นว่าก้นแก้วมีคราบน้ำสีน้ำตาลอ่อนอยู่ครึ่งวง แต่พอเขาขยี้ตาแล้วมองดูอีกครั้ง คราบน้ำนั้นกลับหายไปเสียแล้ว

ตอนนั้นเขาคิดเสียว่าเป็นเพราะตาพร่ามัวจากการอดนอน แต่ในตอนนี้กลับราวกับถูกสาดน้ำเย็นใส่หัวตั้งแต่สัตตบงกช——ที่แท้ตั้งแต่ตอนนั้นอีกฝ่ายก็เฝ้าสังเกตเขาอยู่แล้ว

"ถอยหลังไปสองก้าว" เขาเอียงศีรษะกระซิบเบา ๆ กับโหมวหย่งที่อยู่ด้านหลัง