0424

⬢⬢⬢

ตอนที่ 424 เงาปรากฏอีกครั้ง

เสียงระเบิดรุนแรงแทบจะฉีกแก้วหูของเซียวอวิ๋น เศษหินและฝุ่นควันโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นลมบ้าคลั่ง

โหมวหย่งคว้าตัวเขาไว้แล้วคำรามลั่นว่า “ไป! รีบไป!” ทั้งสองอาศัยความโกลาหลที่เกิดจากการระเบิดพุ่งทะยานผ่านซากปรักหักพังของโบสถ์ที่สั่นคลอนราวกับภูตผีสองตน

ควันหนาทึบทำให้พวกเขากลั้นหายใจแทบไม่ไหว ทุกครั้งที่หายใจราวกับกำลังกลืนกินกรวดทรายร้อนระอุ

“เจ้าร่างจำลองนั่น……มัน……” โหมวหย่งไอน้ำเสียงเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก เสียงแหบพร่าเพราะควันไฟ

สีหน้าของเซียวอวิ๋นเคร่งขรึมยิ่งกว่าราตรีภายนอกโบสถ์ เขามีได้หันกลับไป เพียงแต่กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “หากยังไม่เห็นศพ ก็ให้ถือว่ามันยังมีชีวิตอยู่” ประโยคนี้เปรียบเสมือนก้อนหินหนักอึ้งที่กดทับอยู่ในใจของทั้งสอง