เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 413 เงาทับซ้อนสองหน้า
ราตรีกาลมืดมิดดั่งหมึก ควันสีดำหนาทึบห่อหุ้มประกายไฟพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า บดขยี้ท้องฟ้ายามค่ำคืนของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจิ้นจนกลายเป็นรอยโหว่บิดเบี้ยว
เซียวอวิ๋นหมอบอยู่ใต้เงาของกำแพงพังทลาย ข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรงมากเกินไป เล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อตรงกลางฝ่ามือ
ท้องฟ้ายามค่ำคืนดั่งหมึก ทรงควันดำหนาทึบห่อหุ้มเศษไฟพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศ ทำเอาท้องฟ้ายามค่ำคืนของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจิ้นเกิดเป็นรูโหว่บิดเบี้ยว เซียวอวิ๋นหมอบอยู่ในเงามืดของกำแพงปรักหักพัง ข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรงมากเกินไป เล็บเกือบจมเข้าไปในเนื้อฝ่ามือ ท่ามกลางแสงเพลิงที่ไม่ไกล นายทหารญี่ปุ่นคนที่เพิ่งถอดแว่นตากันแดดออกกำลังหันหลังให้เขา รองเท้าบูทหนังทรงสูงเหยียบย่ำเศษหินสีดำสนิทใต้ฝ้าเท้าอย่างไม่ปรานี เกิดเสียง “กรอบ” ดังชัดเจน ดาบทหารที่ห้อยอยู่ข้างเอวสะท้อนแสงเปลวเพลิงเปล่งประกายสีเขียวมรกตเยียบเย็นบาดตา
ด้านข้างใบหน้าของนายทหารสว่างสลับมืดท่ามกลางควันโขมง โครงหน้าคุ้นตาจนทำให้ขมับของเซียวอวิ๋นเต้นตุบๆ สันจมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากที่เม้มแน่นนั้นชัดเจนว่าเป็นเฉินโม่ รุ่นพี่มหาวิทยาลัยผู้ถกเถียงเรื่องประวัติศาสตร์กับเขา ณ ริมทะเลสาบเว่ยหมิงเมื่อสามปีก่อนไม่มีผิด