0403

⬢⬢⬢

ตอนที่ 403 หัวใจแห่งคมทมิฬ

แผ่นหลังของเซียวอวิ๋นแนบชิดติดกับบานประตู เหงื่อเย็นในอุ้งมือซึมผ่านร่องนิ้วเข้าไปในด้ามจับปืนบราวนิง

เสียงฝีเท้าที่ดังมาจากหลังประตูเปรียบดั่งฆ้อนหนัก คอยกระแทกซ้ำ ๆ ลงบนประสาทที่ตึงเครียดของเขา

โหมวหย่งยองย่อตัวอยู่ทางด้านขวาของเขา พานท้ายปืนพิงกับเบ้าไหล่ ปลายกระบอกปืนยื่นออกไปจากซอกประตูในลักษณะเฉียง—ท่านี้ช่วยลดการเปิดเผยตัวได้มากที่สุด แต่แรงถีบจะกระแทกจนกระดูกสะบักปวดระดูด เซียวอวิ๋นรู้ว่าเขาชินกับมันมานานแล้ว

เอ้อร์หนิวแนบชิดกับโคนผนังด้านซ้าย ปลายดาบปลายปืนสะท้อนแสงเย็นเยียบในแสงเรืองรองของไฟฉาย บนฝักดาบยังคงเปื้อนฝุ่นปูนที่เพิ่งเสียดสีมาเมื่อครู่

เสี่ยวหลิวหดตัวอยู่ในมุมอับหลังประตู ฝ่าเท้าเปล่ากดทับเศษอิฐครึ่งก้อนเอาไว้ ซึ่งเป็นก้อนที่เขาแอบเตะไปไว้ที่มุมผนังเมื่อครู่ ในตอนนี้กำลังใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้หนีบลวดเหล็กครึ่งเส้น เตรียมพร้อมล็อกประตูได้ตลอดเวลา

เสียงฝีเท้าหยุดลงที่นอกประตู

ลูกกระเดือกของเซียวอวิ๋นขยับเล็กน้อย เสียงกลืนน้ำลายดังชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางความเงียบงัน

ผ่นึกคิดถึงข่าวกรองที่ยึดได้เมื่อสามวันก่อน ห้องปฏิบัติการอันเริ่นมีหน่วยลาดตระเวนเข้าเวรผลัดละสามรอบ รอบละเจ็ดคน พร้อมด้วยปืนพกนันบุรุ่นสิบสี่และปืนเล็กยาวแบบสามแปด