0402

⬢⬢⬢

ตอนที่ 402 เป็นตายเสี้ยววินาที

ฝนห่าใหญ่ซัดสาดหลังคาสังกะสี เกิดเป็นเสียงรัวกลองถี่ระบขน

ขนตาของเซียวอวิ๋นถูกน้ำฝนเปียกจนจับตัวเป็นช่อ แสงจ้าสีขาวในสายตาคล้ายคมมีด เกือบจะทิ่มแทงเรตินาของเขา

เขาสามารถได้ยินเสียงฟันกรามซี่ในของตนเองขบกันดังกรอด สามวันก่อนตอนสำรวจเส้นทาง หน่วยลาดตระเวนรอบนอกห้องปฏิบัติการผลัดเวรทุกๆ ยี่สิบนาทีอย่างชัดเจน เหตุใดจึงปรากฏตัวเร็วกว่ากำหนดเล่า

“หายใจ” เขากลั้นลมหายใจไว้ในลำคอ ปลายลิ้นดันเพดานปาก บังคับให้ช่องอกของตนเองกระเพื่อมขึ้นลงอย่างช้าๆ