0392

⬢⬢⬢

ตอนที่ 392 ความเป็นความตายอยู่แค่เส้นด้าย ร่วมฝ่าฟันภัยพิบัติแห่งชาติ

แรงระเบิดของกระสุนปืนใหญ่ซัดจนแก้วหูของเซียวอวิ๋นปวดแปลบ เขากถูกโหมวหย่งกดทับอยู่ท่ามกลางกองอิฐแตก โพรงจมูกมีแต่กลิ่นคาวเลือดผสมกับควันดินปืน

ชุดทหารบนแผ่นหลังของโหมวหย่งถูกสะเก็ดระเบิดฉีกจนเป็นทาง เลือดที่ซึมออกมาหยดลงบนหลังมือของอีกฝ่ายทีละหยด นี่คือแผลที่ได้จากการพุ่งเข้ามาบังอิฐแตกให้เขาเมื่อครู่

“โซ่วโหว!” เซียวอวิ๋นดิ้นรนเงยหน้าขึ้น และเห็นพลทหารตัวน้อยนายนั้นกำลังคุกเข่าอยู่ห่างออกไปสองก้าว ร่างกายสั่นเทาเหมือนคนร่อนแป้ง ทว่ากลับใช้ดาบปลายปืนค้ำศีรษะที่ห้อยตกของโซ่วโหวเอาไว้แน่น

ใบหน้าของโซ่วโหวซีดขาวราวกับกระดาษ แผลกระสุนปืนที่ไหล่ด้านหลังยังคงมีเลือดทะลักออกมาไม่หยุด ย้อมกางเกงผ้าหยาบของพลทหารตัวน้อยจนกลายเป็นสีแดงเข้ม

“กำแพงกำลังจะพังแล้ว!” โหมวหย่งคำรามลั่นขึ้นมากะทันหัน