เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 331 การทะลวงจุดสูงสุดของพลังงานแก่นกลาง
ลวดลายที่แตกปริบนกระถางสำริดพ่นเปลวไฟสีม่วงครามออกมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกแผดเผาส่งตรงมาจากพื้นรองเท้าปฏิบัติการของเซียวอวิ๋น
เขาคลำความมืดกดจุดยึดอวกาศบนข้อมือ โค้ดสีเลือดที่ระเบิดขึ้นในเรตินาถูกภาพฉายปากว้าเข้าปกคลุมอย่างกะทันหัน—ภาพลักษณ์สัญลักษณ์กว้าที่กำลังหมุนวนเหล่านั้นกำลังกลืนกินเสียงแจ้งเตือนของระบบ
“อย่าแตะสนามพลังไอ้เวรนี่!” เสียงของโหมวหย่งห่อหุ้มกลิ่นสนิมสำริดซัดกระแทกเข้ามา “ไอ้บ้านี่จดจำเลือด!”
ชั่วพริบตาที่เซียวอวิ๋นชักมือกลับ ชั้นป้องกันที่แขนซ้ายของชุดรบเกิดการกลายสภาพเป็นคาร์บอนและหลุดลอกออกอย่างกะทันหัน
ตัวอักษรกระดูกเสี่ยงทายที่ลอยเคว้งอยู่ในความมืดราวกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด สลักลวดลายไหม้เกรียมลงบนผิวหนังเปลือยเปล่าของเขาในพริบตา
คำเตือนสีแดงที่กะพริบอย่างบ้าคลั่งบนหน้าต่างระบบแปรเปลี่ยนเป็นอักษรจ้วนอย่างกะทันหัน: ดาราจักรรอบฟ้าแปรผันย้อนทิศ ภัยพิบัติสวรรค์กลับตาลปัตร
“หน้าอกนายยังเลือดพุ่งอยู่เลย!” เซียวอวิ๋นซัดเจลห้ามเลือดในมิติออกมา แต่กลับกลั่นตัวเป็นผลึกน้ำแข็งกลางอากาศ
ถึงตอนนี้เขาจึงมองเห็นว่าผนังถ้ำโดยรอบเกล็ดน้ำแข็งเกาะเต็มไปหมด สิ่งที่เอ่อล้นออกมาจากรอยร้าวของกระถางสำริดหาใช่เปลวไฟไม่ แต่เป็นแสงเย็นยะเยือกที่บิดเบี้ยวบางชนิด