0270

⬢⬢⬢

ตอนที่ 270 ไฟสงครามลุกลาม

ควันดินปืนที่แสบจมูกห่อหุ้มกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น ราวกับงูยักษ์ไร้ร่างตัวหนึ่งกำลังพลิกตัวและบิดเร้าอย่างบ้าคลั่งอยู่บนขั้นบันไดหินของค่ายโจร

กลิ่นนั้นรุนแรงจนราวกับสามารถทำให้คนน้ำตาซึมออกมาได้ การหายใจทุกครั้งล้วนเจือด้วยกลิ่นสนิมเหล็กคาวเลือด

พรานป่าโจวขดตัวอยู่หลังกำแพงพังทลาย สัมผัสเย็นเยียบของกำแพงส่งผ่านทะลุแผ่นหลังของเขามา

ข้อต่อนิ้วมือของเขาซีดขาวเพราะใช้แรงมากเกินไป กำแผนที่แผ่นเหลืองซีดนั้นไว้แน่นจนกระดาษส่งเสียงกรอบแกรบเบา ๆ ในมือของเขา

ติ่งหูข้างขวาของเขาแหว่งเนื้อไปหนึ่งชิ้น นั่นคือรอยกระสุนเฉี่ยวจากลูกกระสุนหลงของลูกน้องจางหมาจื่อเมื่อสามวันก่อน

เสียงปืนแหลมสูงในตอนนั้นราวกับยังคงก้องอยู่ข้างหู ความเจ็บปวดรุนแรงที่ข้างหูราวกับยังคงรู้สึกได้อย่างชัดเจน

“เซียว… ผู้บังคับบัญชาเซียว…” ลำคอของพรานป่าราวกับติดกระสุนด้านของปืนล่าสัตว์ เสียงแหบแห้งและสั่นเทา