เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 269 พันธสัญญาโลหิต
ราตรีกาลดั่งม่านดำหนาทึบ ถูกเปลวเพลิงสงครามฉีกกระชากอย่างไร้ความปรานี เสียงระเบิดกึกก้องดั่งสายฟ้าฟาดข้างหู
เซียวอวิ๋นกำนาฬิกาพกแน่น แสงสีแดงเข้มซึมออกมาจากง่ามนิ้ว แสงนี้คล้ายมีอุณหภูมิยามสัมผัสโดนผิวหนังก่อให้เกิดความอบอุ่นและความเหนียวหนืดเล็กน้อย
ผู้บังคับกองพันหวังเตะกล่องกระสุนคว่ำด้วยความโกรธ เสียงกล่องกระสุนล้มลงดังสนั่นเป็นพิเศษในในสนามเพลาะอันเงียบงัน
เขานำปืนพกเมาเซอร์จ่อขมับของเสนาธิการซุนแล้วคำรามเสียงดังว่า “กองบัญชาการไอ้เวรตะไลนี่แม้แต่ข้าวฟ่างครึ่งชั่งก็ยังจะคิดคดโกง!”
“กองร้อยที่เจ็ดของแกยักยอกปืนกลคันโยกไปสองกระบอกเมื่อเดือนที่แล้ว!” เสนาธิการซุนกระแทกปากกาหมึกซึมปักเข้าที่เส้นเลือดขอดบนคอของผบ.กองพันหวังอย่างแรง พร้อมกับเสียงอู้อี้ในลำคอ ขวดหมึกซึมบนกระบะทรายเปื้อนขยายเป็นรอยเส้นทางการแพร่กระจายของก๊าซพิษ กลิ่นของหมึกนั้นฉุนแสบจมูกจนน่าสะอิดสะเอียน
ยามที่ทั้งสองโต้เถียงกันอย่างดุเดือด ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่าสายนาฬิกาพกที่พวกเขาดึงขาดกำลังดูดซับปลอกกระสุนเกลื่อนพื้น เรียงต่อกันเป็นรูปร่างกลุ่มดาวกระบวยใหญ่ภายในสนามเพลาะ ปลอกกระสุนกระทบกันส่งเสียงใสกระจ่าง
ร่างกายครึ่งหนึ่งของเซียวอวิ๋นแปรเปลี่ยนเป็นเฟืองไปแล้ว เฟืองเหล่านั้นขบเข้าหากันและหมุนวน ส่งเสียงหึ่ง ๆ ของการเสียดสีกันระหว่างโลหะ