0256

⬢⬢⬢

ตอนที่ 256 เงาควอนตัม

มือขวาที่หายไปของผู้กองเหลยคล้ายกับภาพถ่ายที่สีซีดจาง สั่นเทาเล็กน้อยในอากาศ ท่าทางที่สั่นระริกระรายนั้นราวกับมีกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็น น่าสะพรึงกลัวคล้ายภาพยนตร์สยองขวัญทุนต่ำเรื่องหนึ่ง

ในแง่การมองเห็น มือที่กึ่งโปร่งใสข้างนี้ภายใต้แสงสว่างอันสลัวกลับเปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ออกมา ทำให้ผู้คนรู้สึกหนสันหลังวาบ ในแง่การได้ยิน การสั่นไหวเล็กน้อยนั้นคล้ายมีเสียง “ซ่า” แผ่วเบาคล้ายกระแสไฟฟ้ากำลังพุ่งพล่านอยู่ในอากาศ ในแง่การสัมผัส ราวกับสามารถรับรู้ได้ว่าอากาศโดยรอบแปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บและเหนียวหนืดเนื่องจากการมีอยู่ของมือข้างนี้

เขากัดฟันแน่น สีหน้าซีดขาวราวกับถูกทาด้วยปูนขาว เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วกลิ้งตกลงมาจากหน้าผาก และมารวมตัวกันที่คางกลายเป็นหยดน้ำที่สั่นคลอนใกล้ร่วงหล่น

เสียงเหงื่อกลิ้งตกลงมาดัง “ติ๊ดตั๊ด” ชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางอากาศอันเงียบงัน ราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งลงในเสียงนี้

ผิวหนังของเขายามสัมผัสย่อมเย็นเฉียบและเต็มไปด้วยหยดน้ำ พร้อมทั้งมีความลื่นชื้นแบบคนป่วยไข้

“เร็ว…กองบัญชาการ…” เขาเฟ้นคำพูดออกมาเป็นพัก ๆ เสียงแหบแห้งราวกระบอกสูบลมขึ้นสนิม