เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 255 การไหลย้อนของกาลอวกาศ
ในค่ำคืนก่อนการสู้รบอันตึงเครียดนี้ เรื่องราวของเซียวอวิ๋นได้ถูกบอกเล่าต่อ ๆ กันมาภายในกองกำลัง
สมัยที่เซียวอวิ๋นยังมีชีวิตอยู่ เขาจะกุมนาฬิกาพกเรือนนั้นไว้แน่นเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนหรือเวลาใด นาฬิกาพกก็ไม่เคยห่างกาย
บางครั้งนาฬิกาพกยังเปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ราวกับซ่อนความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้เอาไว้
ผู้กองเหลย์ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำดั่งเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ เขาจ้องมองขบวนรถของกองทัพญี่ปุ่นที่พวยพุ่งไปด้วยควันดำสนิทเบื้องหน้าอย่างเขม็ง
ควันสีดำนั้นราวกับปีศาจอันดุร้ายที่กำลังโจนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยท่าทางแยกเขี้ยวเล็บ สร้างความสะเทือนใจในทางสายตาอย่างรุนแรง
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืนที่ฉุนจัด กลิ่นนั้นราวกับเข็มที่ทิ่มแทงโพรงจมูก ยังมีความรู้สึกแห่งความตายที่ยากจะบรรยาย ราวกับหนวดปลาหมึกเย็นเยียบที่แตะสัมผัสประสาทของทุกคนเบาๆ
“แม่มเอ๊ย ไอ้พวกเดรัจฉานพวกนี้!” ผู้กองเหลยถ่มน้ำลายออกมาอย่างแรง ความโกรธแค้นในใจแทบจะเผาผลาญร่างของเขาทั้งร่าง