เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 บทที่ 216
บทที่ 216 กำจัดเหล่าสายลับให้สิ้นซาก
ภายในห้องศิลา ความเงียบสงบราวนายมรณะถูกเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของ “หัวหน้า” ฉีกกระชาก ทว่าการระเบิดที่คาดคิดไว้กลับไม่เกิดขึ้นตามกำหนด
รอยยิ้มบนใบหน้าของ “หัวหน้า” คนนั้นแข็งค้างในพริบตา ราวกับถูกกาลเวลาตรึงไว้ ดูน่าขันยิ่งนัก
เห็นเพียงดวงตาทั้งสองข้างของเขาเบิกกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง มุมปากยังคงยกขึ้นเล็กน้อย ทว่ากลับไร้ซึ่งรอยยิ้มที่เคยเย่อหยิ่ง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือด
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงไม่มีการระเบิด?” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ เจือความตื่นตระหนกจนไม่อาจเชื่อได้ เสียงนั้นสะท้อนก้องอยู่ในห้องศิลาอันว่างเปล่า ทั้งแหลมคมและบาดหู
ในจังหวะนั้นเอง เสียงเย็นเยียบราวดั่งคำกระซิบจากมรณะพลันดังขึ้นแผ่วเบาในห้องศิลา “แกกำลังหาอันนี้อยู่หรือเปล่า?” ทุกคนมองตามเสียงไป ปรากฏว่าในมือของโหมวหย่งกลับถือรีโมตควบคุมที่เหมือนกันทุกประการเอาไว้อย่างเด่นชัด!
รีโมตควบคุมนั้นสะท้อนประกายแสงโลหะภายใต้แสงไฟสลัว
“แก……แก……” “หัวหน้า” คนนั้นเบิกตากว้าง ราวกับได้เห็นเรื่องเหลือเชื่อที่สุดในโลก นิ้วมือสั่นเทาชี้ไปทางโหมวหย่ง แต่กลับพูดออกมาเป็นประโยคที่สมบูรณ์ไม่ได้