0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 หาซื้อเสบียง

เซียวอวิ๋นขมวดคิ้วแน่นมองกลุ่มชายฉกรรจ์เนื้อตัวมอมแมมตรงหน้า

ปูนซีเมนต์ ไม้ และตะปูต่างหมดเกลี้ยง สิ่งก่อสร้างป้องกันนี้ยังสร้างไม่ถึงครึ่งก็ต้องเผชิญกับวิกฤตหยุดชะงัก ชวนให้ปวดหัวเสียจริง

“ดูท่าถ้าไม่หาเสบียงสไตล์พ่อมดงานโครงสร้างพื้นฐานมาสักหน่อย งานป้องกันนี้คงดำเนินการต่อไปไม่ได้แน่” เซียวอวิ๋นคิดในใจ

“ลูกพี่ ข้างนอกพวกทหารญี่ปุ่นกับคนทรยศชาติมีราวกับขนนก ท่านออกไปแบบนี้พวกเราเป็นห่วงนะ!” โหมวหย่งร้อนใจจนเกาหัวไม่หยุด นิ้วหยาบกร้านของเขาขูดไปบนหนังศีรษะจนเกิดเสียงแกรกเบา ๆ หากเซียวอวิ๋นเป็นอะไรไป โรงงานผลิตอาวุธทั้งหมดคงพังทลายลงมาแน่

“ใช่แล้ว พี่เซียว หรือว่าพวกเรามาคิดหาวิธีอื่นกันดี?” วิศวกรหลินก็ดันแว่นตา นิ้วของเขาหลงเหลือรอยนิ้วมือจาง ๆ ไว้บนกรอบแว่น ใบหน้าฉายแววกังวล

เซียวอวิ๋นโบกมือเป็นเชิงส่งสัญญาณให้ทุกคนใจเย็นลง “วางใจเถอะ ผมมีมาตรการของตัวเอง พวกคุณอยู่แต่ในโรงงานผลิตอาวุธให้ดี ใช้ของที่มีอยู่ให้คุ้มค่า รอผมพ่าวข่าวดีกลับมา!” ท้ายที่สุดเซียวอวิ๋นก็ตัดสินใจเดินทางไปด้วยตนเอง

เขารู้ดีว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่าต้องรีบหาเสบียงโดยเร็ว มิฉะนั้นหากกองทัพญี่ปุ่นบุกมา โรงงานผลิตอาวุธคงเปราะบางจนรับมือไม่ไหว