0119

⬢⬢⬢

ตอนที่ 119 การเผชิญหน้าครั้งใหม่

ราตรีกาลมืดมิด ไออุ่นจากกองไฟยังไม่ทันจางหาย ความอบอุ่นระรินนั้นราวกับยังคงสัมผัสได้ผ่านปลายนิ้ว

เสียงหัวเราะสนุกสนานราวกับยังคงก้องอยู่ข้างหู ดั่งเช่นที่เพิ่งกระซิบอยู่ข้างใบหูเมื่อครู่ ทว่าบรรยากาศตึงเครียดกลับคืบคลานเข้าสู่จิตใจของทุกคนอย่างเงียบเชียบ ความตึงเครียดนั้นราวกับงูตัวหนึ่งที่เย็นเยียบ เลื้อยไต่ขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง

เสียงกีบเท้าม้าที่ดังมาจากที่ไกล ดั่งฝีเท้าของมัจจุราชที่เคาะหัวใจของเหล่าชาวบ้านอย่างหนักหน่วงทีละครั้ง ทุกครั้งราวกับค้อนหนักทุบลงบนหน้ากลอง ส่งเสียงดังตึ้งตึ้งตึ้ง

เซียวอวิ๋นยืนอยู่ใจกลางหมู่บ้าน สายตาราวกับคบเพลิง แววตานั้นเปรียบดั่งเปลวไฟร้อนแรงสองสาย กวาดมองสำรวจทุกคน

เขาไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับกันคือความสุขุมและมั่นใจอันนั้น ราวกับยาบำรุงหัวใจชั้นดี ที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจที่กระวนกระวายไม่สงบของชาวบ้านอย่างรวดเร็ว

เงาร่างของเขาในความมืดมิดดั่งเสาค้ำมหาสมุทร มอบความรู้สึกปลอดภัยให้อย่างหาที่สุดไม่ได้

“อย่าตื่นตระหนก!” เสียงอันก้องกังวานของเขาข่มเสียงกระซิบพูดคุยจนมิด เสียงนั้นระเบิดออกกลางอากาศราวกับเสียงอสุนีบาตกลิ้ง “ต่อให้ฟ้าถล่มลงมา ฉันคนนี้จะค้ำมันไว้เอง!” ถ้อยคำหนักแน่นทรงพลังนี้ ทำให้ชาวบ้านหาหลักยึดเหนี่ยวจิตใจเจอในพริบตา ต่างเงยหน้าขึ้นมองไปยังความหวังของพวกเขา