0103

⬢⬢⬢

ตอนที่ 103 สงครามอุโมงค์

ทางเข้าอุโมงค์ซ่อนอยู่ใต้บ่อน้ำของบ้านร้างแห่งหนึ่ง เซียวอวิ๋นทั้งสามออกแรงย้ายฝาบ่อออก กลิ่นอับที่เน่าเฟะผสมกับกลิ่นดินชื้นแฉะพุ่งเข้าจมูกอย่างจัง กลิ่นนั้นเข้มข้นราวกับมีตัวตนพุ่งตรงเข้าลำคอ ทำเอาเกือบสำลักจนแทบตายคาที่

“อ็อก… กลิ่นนี้สุดยอดจริงๆ!” โหมวหย่งปิดจมูกแน่น ใบหน้าทรงสี่เหลี่ยมขมวดจนยับย่นเป็นรอยจีบซาลาเปา เขายังรู้สึกได้ว่ากลิ่นเหม็นนั้นวนเวียนอยู่ระหว่างนิ้ว ราวกับจะเล็ดลอดผ่านซอกนิ้วเข้าไปในทางเดินหายใจของเขา

เซียวอวิ๋นฝืนทนความรู้สึกไม่สบาย กระโดดลงไปเป็นคนแรก เมื่อเท้าสัมผัสกับพื้นอุโมงค์ ความเย็นยะเยือกก็พุ่งทะลุพื้นรองเท้าขึ้นมาตรงๆ

ไฟฉายส่องค้นในมือเขาส่องแสงสีขาวซีดออกเป็นลำแกว่งไปมาในอุโมงค์ แสงสีขาวนั้นส่องกระทบผนังที่แคบ แสงเงาลายพร้อยส่องให้พื้นที่แคบสว่างขึ้น

“ลงมาสิ ระวังตัวด้วย”

จ้าวสายลับแฝงกุมบาดแผลที่ยังคงมีเลือดซึม สีหน้าซีดเซียว กัดฟันกระโดดตามลงมา ความเจ็บปวดจากบาดแผลทำให้ร่างกายของเขาสั่นเทาเล็กน้อย เขารู้สึกได้ว่าเลือดกำลังค่อยๆ ซึมผ่านผ้าพันแผล ทั้งอุ่นและเหนียวเหนอะหนะ

ภายในอุโมงค์ชื้นและเย็น หยดน้ำไหลรินลงมาตามผนังช้าๆ เสียงติ๊ดตั๊ดดังชัดเจนเป็นพิเศษในทางเดินที่เงียบสงบ ทุกหยดราวกับตกลงมาทับถมในใจของทั้งสามอย่างหนักหน่วง ราวกับจังหวะกลองเร่งความตายที่คอยกระหน่ำประสาทของทั้งสามคน