0053

⬢⬢⬢

ตอนที่ 53 ผู้ปราดเปรื่องกลับมาด้วยเจตจำนงของมวลชน

นอกค่ายเชลยศึก ความมืดมิดปกคลุมหนาทึบ หน่วยย่อยของเซียวอวิ๋นแทรกซึมซ่อนตัวราวกับภูตผีอยู่ในพงหญ้ารกชุก ทุกคนต่างกลั้นหายใจและไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ ออกมาแม้แต่น้อย

มีเพียงเสียงลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบไม้ดังซ่า ๆ และเสียงเห่าของสุนัขที่ดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ เท่านั้นที่ทำลายความเงียบงันมรณะนี้ลงได้

เซียวอวิ๋นกำกล้องส่องทางไกลในมือแน่นและสังเกตการณ์สถานการณ์ภายในค่ายเชลยศึกอย่างละเอียด

หอเฝ้าระวังที่สูงตระหง่าน ลวดหนามที่ขึงระโยงระยาง และทหารญี่ปุ่นที่เดินลาดตลาดไปมา ราวกับถังเหล็กที่ห้อมล้อมค่ายเชลยศึกไว้อย่างแน่นหนาไม่มีช่องว่าง

“เจ้าพวกทหารญี่ปุ่นนี่ระแวดระวังตัวดีเสียจริง” เซียวอวิ๋นกล่าวด้วยเสียงกระซิบพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น