0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 เพื่อนร่วมทางปรากฏตัว

เซียวอวิ๋นถือไม้เท้าพยุงกาย แม้ฝีเท้าจะดูโซเซเล็กน้อยแต่แววตากลับแน่วแน่อย่างผิดปกติ

แสงเรืองรองยามอัสดงลากเงาของเขายาวเหยียด ทาบทับลงบนผืนป่าอันวังเวงตรงปากหมู่บ้าน ยิ่งขับเน้นความรกร้างว่างเปล่าให้เด่นชัดขึ้น

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวของดิน ทั้งยังเจือกลิ่นคาวเลือดที่ยากจะสังเกตเห็น สิ่งนี้ทำให้ในใจของเขายิ่งระแวดระวังมากขึ้น

“สายลับ? ยุคสมัยนี้ภูตผีปีศาจมีไม่น้อยเลยจริง ๆ!” เซียวอวิ๋นพึมพำเบา ๆ เขารู้ดีแก่ใจว่าสิ่งที่เรียกว่า “สายลับ” นี้ส่วนใหญ่คือสุนัขรับใช้ของทหารญี่ปุ่น คอยทำเรื่องชั่วช้าที่มองไม่เห็นตามมุมมืดโดยเฉพาะ

ทว่าการไม่คุ้นเคยกับภูมิประเทศแถบนี้ ทำให้เขาจำต้องรอบคอบเป็นพิเศษ

“รอบนี้เขาเรียกว่าคลำหินข้ามแม่น้ำต่างหาก!” เขาบ่นอุบออกมากł่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าสู่ผืนป่า