0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 ข้าศึกสงบชั่วคราวในหมู่บ้านเล็กๆ

เซียวอวิ๋นดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างกะทันหัน หัวใจเต้นรัวรากับกลองศึก

เสียงฝีเท้า “ก๊อกแก๊ก” นอกบ้านไม่ต่างอะไรกับยันต์เร่งความตายของยมทูต มันกระทบลงบนเส้นประสาทของเขาอย่างชัดเจน

เขากลั้นหายใจ ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบมานานแล้ว

“บากะ ที่นี่... มีความเคลื่อนไหวอะไรหรือเปล่า?” เสียงทุ้มต่ำน่ากลัวดังขึ้นนอกประตู ตามมาด้วยเสียงดังสนั่น “ปัง!” ประตูไม้ถูกถีบเปิดอย่างป่าเถื่อน

เซียวอวิ๋นกวาดสายตามองรอบด้านอย่างรวดเร็ว ที่นี่คือบ้านไร่ที่เรียบง่ายยิ่ง นอกจากเตียงไม้ใต้ร่างแล้ว ก็มีเพียงโต๊ะไม้เก่าๆ หนึ่งตัวกับม้า นั่งไม้โยกเยกอีกสองสามตัว

ในใจของเขาดิ่งวูบ สถานการณ์ตอนนี้เรียกได้ว่าเป็นโหมดนรกตั้งแต่เริ่ม

นอกบ้าน ทหารญี่ปุ่นในชุดหนังเหลืองหลายนายถือปืนยาวติดดาบปลายปืน บุกเข้ามาด้วยท่าทางดุร้ายราวกับยักษ์มาร

หัวหน้าคือทหารยศนายร่างเตี้ยที่มีหนวดหย็องหย็องใต้จมูก เขาใช้ดวงตาเล็กหรี่เจ้าเล่ห์กวาดตามองทุกสิ่งในบ้าน