กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 259 นายก้มลงมาหน่อย ฉันเอื้อมไม่ถึง
คาบเรียนวิชาพละผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบท่ามกลางเสียงโห่ร้องตะโกนบนสนามบาสเกตบอล
“เสี่ยวเทียน จื่อฟง พวกนายสองคนยังเล่นต่อไหม” เยี่ยชูพิงเสาแป้นบาสแล้วมองไปยังทั้งสองคน
“พี่เยี่ย พี่ไม่เล่นแล้วเหรอ” เยวี่ยจื่อฟงถาม
“ไม่เล่นแล้ว ฉันไปก่อนนะ” เยี่ยชูส่ายหน้า “เดี๋ยวหาคนมาเปลี่ยนตัวแทนฉันหน่อย”
พูดจบเยี่ยชูก็หมุนตัวเดินออกจากสนามบาสเกตบอลไปทันที
“พี่เยี่...”
เมื่อเห็นว่าเยวี่ยจื่อฟงยังอยากจะพูดอะไรอีก หม่าเสี่ยวเทียนก็ดึงแขนเขาอย่างจนใจ “ไม่ต้องตะโกนแล้ว ไม่เห็นเหรอว่าเซี่ยชิงเหอมารับพี่เยี่ยของฉันแล้วน่ะ”
เยวี่ยจื่อฟงได้ยินดังนั้นจึงมองไปทางเยี่ยชู และก็เห็นเงาร่างของเซี่ยชิงเหอจริงๆ