บทที่ 255 ลูกผู้ชายอย่าร้องไห้

บทที่ 255 ลูกผู้ชายอย่าร้องไห้

"ทำเป็นมีความลับไปได้"

แม้ไป๋อวี้อิ๋งจะรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เปิดดู และส่งต่อให้ซูมู่ยวี่ทันที

เมื่อเยี่ยชูเห็นซูมู่ยวี่รับไปแล้ว จึงไม่สนใจอีก และเพลิดเพลินกับการนวดของเซี่ยชิงเหอต่อไป

"นายเขียนอะไรให้มู่ยวี่น่ะ" เซี่ยชิงเหอบีบนวดต้นขาของเยี่ยชูไปพลางถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไปพลาง

"พ่อเธอ" เยี่ยชูขยับปากพูดแบบไม่มีเสียง

เมื่อเห็นเซี่ยชิงเหอทำท่าจะส่งเสียงออกมา เยี่ยชูจึงยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากพร้อมกับส่ายหน้า "กลับถึงบ้านแล้วค่อยคุยกัน"

"อ๋อๆ ได้"

เซี่ยชิงเหอได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าอย่างว่าง่าย