บทที่ 254 คนที่ธรรมดาที่สุดกลับเป็นผมซะงั้น

บทที่ 254 คนที่ธรรมดาที่สุดกลับเป็นผมซะงั้น

ตอนแรกเหยียนโจวนึกว่าเยี่ยชูกำลังคุยกับตน เพราะถึงอย่างไรเขากับเยี่ยชูก็ค่อนข้างสนิทกัน ทว่าพอเห็นท่านเลขาธิการที่อยู่ข้างๆ พยักหน้า เขาก็ถึงกับชะงักไป

หรือว่าคุณหนูบ้านท่านเลขาฯ จะเป็นเยี่ยชู? ไม่ถูกสิ คุณหนูน่าจะเป็นเด็กผู้หญิงไม่ใช่เหรอ? ไฉนกลายเป็นเด็กผู้ชายไปได้ล่ะ?

"ท่านเลขาฯ นี่คือ..."

อาจารย์ใหญ่หัวล้านทรงเมดิเตอร์เรเนียนเอ่ยถามเสียงเบา ทำไมเขารู้สึกว่าไอ้หนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาคนนี้ดูสนิทสนมกับท่านเลขาฯ ชอบกล

"เพื่อนของมู่ยวี่น่ะ ก่อนหน้านี้เคยมาเที่ยวเล่นที่บ้านผม" ซูตงซานตอบเรียบๆ สายตายังคงมองดูลูกสาวสุดที่รัก

เมื่อเห็นลูกสาวตั้งใจฟังบทเรียนไปพลางจดโน้ตไปพลาง ในใจก็รู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างยิ่ง