บทที่ 215 รางวัลสำหรับพวกนักเรียน

บทที่ 215 รางวัลสำหรับพวกนักเรียน

พริบตาเดียวดวงอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้า เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

ตอนนี้เป็นคาบที่สี่ของช่วงบ่าย ในห้องเรียนกำลังอยู่ในช่วงศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง ซ่งจวินจู๋ครูประจำชั้นนั่งอยู่บนโพเดียมหน้าห้อง กำลังดูคะแนนเฉลี่ยของห้องที่ทางโรงเรียนส่งมาให้

คะแนนเฉลี่ยของห้องสิบเอ็ดของพวกเขาอยู่อันดับหนึ่งในบรรดาสายศิลป์ หากเทียบกับสายวิทย์ ห้องพวกเขาก็อยู่อันดับที่สี่

บอกได้คำเดียวว่าอันดับนี้ดีมากๆ เธอที่เป็นครูประจำชั้นมาได้เพียงครึ่งปีรู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง

นักเรียนพวกนี้ทำผลงานด้านการเรียนได้ดีมาก แถมความประพฤติทั่วไปในชีวิตประจำวันก็ใช้ได้ เรื่องผิดพลาดร้ายแรงไม่มี เรื่องผิดเล็กๆ น้อยๆ ก็แทบไม่มีเช่นกัน

ซ่งจวินจู๋รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าการเป็นครูประจำชั้นก็ไม่ได้ยากเกินไปนัก