บทที่ 214 ของขวัญวันแม่

บทที่ 214 ของขวัญวันแม่

แสงแดดสดใส ภายในรั้วโรงเรียนอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม

เยี่ยชูกับพวกพ้องสวมชุดนักเรียนเดินมุ่งหน้าไปยังห้องเรียน

กินมื้อเที่ยงเสร็จก็ควรจะงีบหลับให้เต็มอิ่มสักตื่น แล้วค่อยลุยกับคาบเรียนช่วงบ่าย

"มู่ยวี่ มู่ยวี่"

ไป๋อวี้อิ๋งดึงมือซูมู่ยวี่เบาๆ

"มีอะไรเหรอ" ซูมู่ยวี่ได้สติจึงเอ่ยถาม

"พวกเราเพิ่งเรียกเธอตั้งนาน เธอกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ" ไป๋อวี้อิ๋งถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทุกคนเดินคุยกันไปพลาง พอเห็นซูมู่ยวี่ก้มหน้าเงียบไม่พูดไม่จาจึงส่งเสียงเรียกเธอไปสองสามครั้ง แต่ซูมู่ยวี่กลับทำเหมือนไม่ได้ยิน ไป๋อวี้อิ๋งจึงได้ยื่นมือไปดึงแขนเธอ