บทที่ 125 พี่น้องกันทั้งนั้น

บทที่ 125 พี่น้องกันทั้งนั้น

"มาหาเธอ..."

เฉินเหว่ยเพิ่งจะอ้าปากพูดก็ถูกชิวอวี่เอามืออุดปากไว้ทันควัน ชิวอวี่ยิ้มพลางเอ่ยว่า "อยากถามว่าห้องสิบเอ็ดของพวกเธอจะไปทัศนศึกษาฤดูใบไม้ผลิที่ไหนเหรอ"

เฉินเหว่ยเบิกตากว้าง พยายามดึงมือที่ปิดปากออก แต่แรงของชิวอวี่เยอะกว่า เขาจึงทำได้แค่ออกเสียงประท้วง "อื้อๆ" ทั้งที่ความจริงเขาไม่ได้จะมาพูดเรื่องนี้สักหน่อย

"อ๋อ พวกเราจะไปสวนสาธารณะหลิวอวิ๋นน่ะ แล้วพวกนายล่ะ" ชวีเสี่ยวหานตอบตามมารยาทแล้วจึงถามกลับ

"พวกเราไปสวนสาธารณะซิงเฉิน" เฉินเหว่ยบอก

ชิวอวี่ส่งสายตาให้เขาทีหนึ่งแล้วจึงปล่อยมือ เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าชิวอวี่หมายความว่ายังไง กะว่าพอกลับไปแล้วค่อยถามให้รู้เรื่อง