บทที่ 80 ฉันไม่ยอมรับคุณ

บทที่ 80 ฉันไม่ยอมรับคุณ

ทุกคนเริ่มได้สติกลับมาจากความมึนงง สายตาทุกคู่ต่างพร้อมใจกันจับจ้องไปที่เซี่ยชิงเหอ

เซี่ยชิงเหอผู้เฉลียวฉลาดปราดเปรียวยามนี้สมองก็ถึงกับชัตดาวน์ไปชั่วขณะ เมื่อเห็นชายวัยกลางคนขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดเธอก็ได้สติกลับมา

เธอขมวดคิ้ว นัยน์ตาดอกท้อไม่ฉายแววอ่อนโยนเหมือนเคย สุ้มเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง "คุณลุงคงจะจำคนผิดแล้วค่ะ ฉันไม่มีพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ยายต่างหากที่เป็นคนเลี้ยงดูฉันจนโต"

เดิมทีเซี่ยเยวี่ยหมินคิดว่าพอตนเองเปิดเผยฐานะ ลูกสาวที่ไร้พ่อมาแต่เด็กคนนี้คงจะแสดงสีหน้าดีอกดีใจออกมา ไม่นึกเลยว่านังเด็กตรงหน้านี้กระทั่งพ่อแท้ๆ ก็ยังไม่ยอมรับ

สีหน้าของเขาค่อยๆ บึ้งตึงทะมึนลง ก่อนจะตวาดดุด่าว่า "เซี่ยชิงเหอ แกไปเรียนหนังสือมายังไงกันฮะ แม้แต่ความกตัญญูต่อพ่อแม่ก็ยังไม่รู้จัก ทำหน้าบึ้งตึงใส่ใครกัน!"