บทที่ 85: น้าเสวี่ย ผมรักน้าที่สุดอยู่แล้วสิครับ~

บทที่ 85: น้าเสวี่ย ผมรักน้าที่สุดอยู่แล้วสิครับ~

ยามนี้น้าเสวี่ยแม้ใบหูจะแดงระเรื่อเล็กน้อย ทว่ายังคงส่งยิ้มหวานหยดย้อยมองมาที่เขา

"ทำไมไม่ไปหาพี่สาวมังกรของเธอล่ะ ดันวิ่งมาที่ห้องฉันก่อนซะได้?"

ได้ยินดังนั้น เยี่ยเฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย

แต่เขาก็พลันฉุกคิดขึ้นมาได้อย่างระแวดระวังว่า นี่อาจจะเป็นคำถามชวนหาเรื่องตายเข้าให้แล้ว

ถ้าตอบได้ไม่ดี ไม่แน่ว่าอาจจะโดนน้าเสวี่ยไล่ออกจากห้องก็เป็นได้

คิดได้ดังนั้น เขาก็หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "น้าเสวี่ย ผมรักน้าที่สุดอยู่แล้วสิครับ~"

น้าเสวี่ยทอดสายตาเย้ายวน ก่อนจะค้อนขวับใส่เขาอย่างมีเสน่ห์

"เจ้าเด็กคนนี้นี่ อยู่ต่อหน้าเหยียนหลีน้อยกับเมิ่งเยว่น้อยก็พูดแบบนี้~