กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
มันก็แค่...
เมื่อเทียบกับทั้งหมดนั้น ซูเสี่ยวอวี๋ ซึ่งเพิ่งจะเพิ่มเติมรายละเอียดแผนที่เสร็จ ก็กังวลเกี่ยวกับเรื่องอื่นมากกว่า
“พี่ชาย...”
ที่โต๊ะอาหารค่ำ
วันเกิดปีที่สิบสามของเธอผ่านไปแล้ว
ซูเสี่ยวอวี๋ ซึ่งรูปร่างของเธอกำลังสูงขึ้นและโดดเด่นขึ้นเรื่อยๆ เงยใบหน้าที่ขาวผ่องและละเอียดอ่อนขึ้นเรื่อยๆ ของเธอ ดวงตาที่สดใสของเธอเป็นประกายราวกับผืนน้ำ และถามอย่างขลาดๆ ว่า “หลังจากที่พวกเรากลับไปแล้ว พี่ชาย... ต้องไปที่ ‘เมือง’ เหรอคะ?”
“ใช่”
พี่ชายคนไหนจะไม่เข้าใจน้องสาวของตัวเอง?