ตอนที่ 40 “นักขุดทอง” และ “เซียนเท้าเปล่า”, ชะตากรรมสุดท้ายของพวกเขาคือการถูกทอดทิ้งหรือ?

“เฮ้ ไอ้หนู! อยากได้อะไรไปรักษาแผลไหม?”

ชายร่างใหญ่บึกบึน คิ้วหนา มีหนวดเคราสีดำ ขับรถกระบะที่เต็มไปด้วยสนิมสีเหลืองเข้ม

เขาจ้องมองด้วยตาจักรกลข้างขวา ซึ่งเป็นดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลที่เขาจ่ายเงินก้อนโตเพื่อติดตั้งไว้ใต้เปลือกตา สังเกตเห็นสะเก็ดเลือดสีน้ำตาลที่เกาะอยู่บนหัวและตัวของซูมู่

ด้วยการเบรกกะทันหัน เขาหยุดหน้ารถของเขาห่างจากด้านข้างของซูมู่ไม่ถึง 20 เซนติเมตร

เขายิ้มแฉ่งเผยให้เห็นฟันเหลืองสองแถว ดึงขวดสองขวดออกมาจากที่นั่งผู้โดยสาร—ยาเม็ดแก้ปวดจากบาดแผลและยาแก้อักเสบ ซึ่งหาได้ยากในซากปรักหักพัง—และแสดงให้ดู

“ไม่ล่ะ ขอบคุณ” ซูมู่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่เขาขยับไปด้านข้างสองก้าว

เขากำมีดสั้นคมกริบที่เขาเก็บได้จากถนนไว้ในมือข้างหนึ่งแน่น